نقش ذرات نانو در مصالح ساختمانی

نقش ذرات نانو در مصالح ساختمانی

در نوشته “مصالح ساختمانی” گفتیم که به هر موادی که در ساخت و ساز ساختمان ها به کار رود مصالح ساختمانی گویند که به دو دسته طبیعی و مصنوعی دسته بندی می شوند که مصالح ساختمانی مصنوعی چنانچه در مقاله “مصالح ساختمانی مصنوعی (۱)” توضیح دادیم بر اثر به کارگیری صنعت و تکنولوژی از مواد طبیعی به دست می آیند و در ساخت ساختمان ها به کار می روند.. مصالح ساختمانی مصنوعی معمولا طوری ساخته می شوند که نسبت به مصالح ساختمانی طبیعی کارآیی، مقاومت، سهولت مصرف و دوام بیشتری داشته باشند که در نوشته “افزایش عمر ساختمان ها با استفاده از مصالح ساختمانی نوین” تا حدودی به آن پرداختیم.

خواص مصالح ساختمانی” پاشنه آشیل یک ساختمان است که عدم آگاهی از آن و استفاده نامناسب از مصالح ساختمانی می تواند موجب آسیب های جدی به ساختمان گردد. اما اگر مواد ساختمانی با توجه به شرایط جوی و زمینی محلی که ساختمان در آن ساخته می شود انتخاب شوند، می توانید اطمینان داشته باشید که ساختمان شما تا مدت زیادی در برابر تغییرات جوی و حوادث طبیعی می تواند مقاومت کند. همانطور که پیش از این گفتیم مصالح ساختمانی دارای خواص مکانیکی، فیزیکی و شیمیایی هستند.

خواص مصالح ساختمانی

خواص شیمیایی به آن دسته ویژگی های مصالح ساختمانی اطلاق می شود که نشان دهنده تاثیر مواد اسیدی یا قلیایی، آب و رطوبت، نمک و سایر محلول ها و همچنین سایر مواد ساختمانی بر مواد ساختمانی مورد نظر می باشد. خواص فیزیکی اما به ظاهر  ماده مربوط می شود که شامل کمیت هایی مانند جرم، حجم، چگالی، رنگ، تخلخل و … می شود. البته باید به این ویژگی های فیزیکی، خصوصیاتی از قبیل میزان مقاومت در برابر یخ زدگی یا احتراق و درصد نفوذ پذیری در برابر رطوبت و همچنین چگونگی عایق بودن در مقابل گرما را نیز بیافزاییم.

خواص مکانیکی نیز دربرگیرنده ویژگی های مقاومتی مواد ساختمانی می شود که از روی آن می توان به سخت یا ترد بودن مصالح ساختمانی و چگونگی تغییر شکل آن بر اثر بار وارده و همچنین وویژگی چکش خواری آنان پی برد که این خصوصیات مقاومت مصالحی عبارتند از مقاومت فشاری، کششی، پیچشی و برشی مصالح ساختمانی.

امروزه تکنولوژی و فناوری به خدمت ارتقای کیفیت مصالح ساختمانی و سبک تر و مقاوم تر شدن آن در آمده اند. یکی از این فناوری ها نانوتکنولوژی می باشد که افزودن آن به مصالح ساختمانی باعث افزایش مقاومت های مکانیکی و شیمیایی و فیزیکی آن می گردد و از طرفی هدر رفت انرژی را در ساختمان ها کاهش می دهد که همانطور که در نوشته “بازسازی ساختمان به منظور کاهش انرژی های مصرفی” هم گفته شد یکی از دغدغه های این روزهای مهندسان و مهماران بهینه بودن ساختمان از لحاظ مصرف انرژی است.

افزودن نانو ذرات به برخی مواد ساختمانی مانند سیمان، بتن و فلزات هم سبب افزایش مقاومت حرارتی و کششی آن ها می شود و هم باعث راحت تر تمیز شدن و خود ترمیم کنندگی این مواد می شود. در ادامه به برخی از نانو ذراتی که به مصالح ساختمانی افزوده می شوند خواهیم پرداخت:

نانو لوله های کربنی:

موجب ارتقای خواص مکانیکی سیمان و مقاومت سیمان در مقابل سایندگی می گردد.

نانو ذرات سیلیکون:

قابل افزودن بهخ شیشهف بتن و همچنین سرامیک می باشد. سرامیک با گرفتن این درات هم جلای بیشتری می یابد و هم استقامت بیشتری در اوان آتش سوزی خواهد داشت. بتن نیز علاوه بر پایداری در ازای خوردگی های اسیدی، مقاومت مکانیکی اش نیز افزایش می یابد. در شیشه نیز مقاومت حرارتی را بالا می برد.

شیشه های نما

نانو ذرات نقره:

معمولا این مواد به رنگ و پوشش مصالح ساختمانی که در نما به کار برده می شود افزوده می شوند که سبب می شود در برابر قارچ زدگی و باکتریو میکروب ایمن شوند.

نانو ذرات مس:

به استیل اضافه می گردد که هم شکل پذیرترش می کند و هم در برابر زنگ ردگی مقاوم ترش می کنید.

نانو ذرات دی اکسید تیتانیوم:

سرعت هیدراسیون بتن را بالا می برد که باعث می شود آلودگی و باکتری بر آن اثر نکند به همین دلیل می تواند در شیشه های نما نیز به کار رود که از طریق واکنش های فوتوکالیستی آلاینده ها را پاک کند که سبب می شود شیشه ها ضد لک و آلودگی شوند.

نانو ذرات اکسید آهن

تراکم بتن را بیشتر می کند که در مقابل فرسایش مقاوم تر گردد

در صورتی که به دنبال استفاده از مصالح ساختمانی نوین برای عملیات ساخت و ساز خود هستید با تکنسین های ما در بیلدبرد تماس بگیرید.

اشتراك و دنبالك

ترک بک و لینک بک برای این مقاله وجود ندارد

دیدگاه بدهید